Een historische gebeurtenis

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: Voor het eerst, staat er een sekswerker op de kieslijst  van een politieke partij, voor de Tweede Kamer verkiezingen!
Toen ik dit te horen kreeg van een collega, mede-lid van desbetreffende politieke partij, heb ik een dansje gemaakt van vreugde.
Want, laten we er niet omheen draaien,
Het is hard nodig dat er iemand in de Tweede Kamer komt, die onze belangen echt behartigd i.p.v. er politiek gewin mee behalen.

Iemand die:

* weet hoe het is om te werken als sekswerker
* weet tegen welke problematiek wij aanlopen
* strijdt tegen het stigma op sekswerk
* bekend is in de sekswerk community
* geen enkele groep sekswerkers vergeet, danwel uitsluit
* luistert naar de sekswerkers zonder te letten op werkvorm, sekse, gender, seksuele voorkeur, nationaliteit, status

Nu wil je natuurlijk weten wie die 'iemand' is...

…....... >>> tromgeroffel <<< ….......



 

 

 

 

Niemand minder dan Yvette Luhrs!
Ze staat op plek 9 van de recent gepresenteerde kieslijst van Bij1.

Bij1 heeft sekswerk in het verkiezings-programma opgenomen, hieronder vind je de punten die daar op staan.
Voor het hele programma ga je hierheen.


















 

 

Zorg er ook voor dat je Yvette volgt op Twitter, daar houd ze je op de hoogte.

Ik hoop op korte termijn een afspraak met haar in te plannen voor een interview. (Yvette, als je dit leest... give me a call)

De vier jaargetijden


Geschreven door Mina uit Arnhem, sekswerker

Wat heb ik vandaag weer gelachen zeg. Ik kan me hier in Nederland uitstekend vermaken met de jaargetijden en hoe mensen daarop reageren.

Neem nou de lente. Zodra de eerste streep zon doorkomt lopen wij vrouwen kortgerokt, hooggehakt en met een diep decolleté. En nee we willen niet alleen bruin worden, we willen ook gezien worden.
Maar als je goed kijkt lopen er ook zat van deze vrouwen achter een kinderwagen of buggy.

Nou moet je voor de grap eens in deze kindervoertuigen kijken!
Baby’s en kinderen in skipakken worden verstikt door hun sjaal, zien niks door hun muts en kunnen niet meer lekker duimen door hun wanten.

Maar mama daarentegen heeft het kippenvel tot op haar neusvleugels staan omdat al haar panty’s en kousen kapot waren en ze toch per se een rokje aan wilde. Met alle gevolgen die daar bij horen (vooral blaasontsteking, want we doen in de zon natuurlijk geen onderbroek aan maar een string).
De kekke korte jasjes bezorgen ieder normaal mens in deze kou een hernia maar wij slepen gerust onze boodschappen heen en weer en laten vooral niet blijken hoe koud het eigenlijk is.

Dan heb je de zomer, heerlijk, ik ben gek op de zomer. Maar ook dit warme zwoele jaargetijde heeft weer zijn eigenaardigheden. Ik woon aan de kust.
Ga eens lekker op een boulevard zitten met een krantje of tijdschrift en observeer…

Jonge jongens in dure auto’s (hoe doen ze dat toch?) met een stereo installatie die ik nog niet eens in huis kan hebben vanwege de buren toeren keer op keer hetzelfde rondje om indruk te maken op het jonge vrouwelijk schoon wat (wéér) in die korte rokjes heen en weer paradeert.
Deze dames doen héél ongeïnteresseerd en giechelen en blozen samen met hun vriendinnen in afwachting van de volgende auto die armen uit het raam heeft hangen.


Dan zijn er nog de lieve bejaarden, heerlijk vind ik dat. Arm in arm (meestal één met zo’n rode of blauwe rollator met mandje voorop) die van bankje naar bankje lopen om toch van het heerlijke weer te genieten. Samen op een bankje, kijkend over het water denk ik soms dat die mensen echt gelukkig zijn en geen problemen hebben (schijn bedriegt).

Dan de honden, dravend achter een bal aan over het zand, oh bal in het water, 1 pootje erin, brrrrr. En dan het baasje aankijken, geweldig!



Nou de herfst. Blaadjes vallen van de bomen maar de zon schijnt nog wel (dus de rokjes mogen blijven). Inmiddels hebben we panty’s en kousen gekocht dus we hebben het minder koud. Maar je ziet de uitdrukking op het gezicht veranderen. Het wordt somber, grauw en soms verdrietig. Najaarsdepressie! Bestaat dat? Dan heb ik een alle-jaargetijden-depressie (mooi woord voor galgje). Maar goed de depressie. Is dat nou serieus omdat de blaadjes vallen?

Of is het omdat het jaar er voor driekwart opzit, we toch eigenlijk wel weer heel erg aan vakantie toe zijn en de winter eraan komt?
Beats me, maar ik vind het triest om mensen aan te kijken in de herfst. Ik ga graag met mijn kinderen de bossen in, mooie dingen zoeken, paddenstoelen ontdekken in het zompige mos en kastanjes zoeken om poppetjes van te maken.


We sluiten af met de winter, geweldig!!! Veel landen in onze wereld kennen sneeuw (ook wij Nederlanders zijn daar al heel lang mee bekend) maar in ons land doen ze of het iets gevaarlijks is! We begrijpen er geen zak van.
Na een flink pak sneeuw (wat meestal ’s nachts valt) worden we wakker, kijken naar buiten en schrikken ons helemaal de tering. Oh, hoe kom ik nou op mijn werk, shit waar is mijn muts, waar zijn mijn handschoenen, heb ik nog een krabber voor de auto?

We gaan al gestrest onder de douche, dat belooft wat! Na het ontbijt toch maar vol goede moed de kinderen inpakken en laarzen aandoen. In de auto (eerst krabben natuurlijk) en blauwbekken tot je op school of je werk aankomt (wij nemen de auto voor zulke shit stukjes dat de verwarming niet eens de tijd krijgt om te gaan blazen).
Nadat iedereen te laat aan het werk is gegaan (wat een weer hè?) loopt alles uit. Treinen rijden niet meer en overal files (zie maar eens thuis te komen!). Dan moeten er nog boodschappen gedaan worden. Ja de supermarkt is om de hoek, belachelijk eigenlijk om met de auto te gaan. Dus we gaan op de fiets.

Voordat je bij de winkel bent aangekomen zit de sneeuw tot in je neusgaten (shit wat is platgereden sneeuw glad) en de kou tot op het bot. Wat eten we vandaag is een vraag die kinderen veel stellen en ik antwoord steevast met dat zien we wel (moet ik serieus iedere ochtend al weten waar ik vanavond zin in heb?).
Dus daar sta je in de winkel met allemaal mensen die niet te genieten zijn omdat ook zij op hun plaat zijn gegaan en ook graag naar huis willen. Je kiest wat makkelijks waar je thuis weer spijt van hebt (mama dat lust ik niet) en hangt de tassen aan je fiets.

Na de valpartijen besluit je te lopen wat als vrouw niet meevalt op mooie, comfortabele en vooral vrouwelijke schoenen. Kijkend om je heen zie je de een na de ander onderuit gaan wat verschrikkelijk op je lachreflexen werkt.
Thuis gekomen schenk je jezelf een glas wijn in, zet de kachel wat hoger en ben je blij dat je de dag bent doorgekomen.

Wat zal morgen ons weer brengen? Proost!

Even binnenkijken bij... Het P.I.C. in Amsterdam

Video onderaan deze post!

Laten we allereerst even uitleggen waar P.I.C. voor staat.

P.I.C. is de afkorting voor het Prostitutie Informatie Centrum, gelegen aan de Enge Kerksteeg 3 in Amsterdam. Maar als je loopt met Google Maps in je hand, kun je het ook vinden als je Oudekerksplein intypt/inspreekt.

Het Prostitutie Informatie Centrum (PIC) is gevestigd in het hart van Amsterdam in de rosse buurt, ook wel de Wallen, vlakbij de Oude Kerk van Amsterdam. Het PIC dient als educatief centrum en hulpmiddel om de bezoekers van Amsterdam te voorzien van informatie en advies over prostitutie.

Het PIC werd in augustus 1994 opgericht door voormalig sekswerker Mariska Majoor. Majoor werkte als prostituee van de leeftijd van 16 tot 21 jaar, en stopte, in haar woorden, "omdat ik me nu anders voel over seks en relaties dan een paar jaar geleden...maar er zijn genoeg mensen, die net als ik, een weloverwogen keuze hebben gemaakt om in de prostitutie te werken, en ze verdienen ons respect".

Ze richtte het PIC op om de onwetende medemens te informeren over prostitutie. Het doel van het PIC is om een vrij toegankelijke plaats te bieden waar mensen die vragen hebben over prostitutie/sekswerk antwoorden kunnen krijgen op bijna elke vraag over dit topic, of indien nodig doorverwezen kunnen worden naar andere deskundige organisaties. 

Majoor is er sterk van overtuigd dat sekswerk een beroep is dat alle landen zouden moeten legaliseren. Ze heeft gezegd: "Elk land zou de prostitutie moeten legaliseren; het maakt deel uit van de maatschappij. In onze ogen is het een beroep, een manier om geld te verdienen; het is belangrijk dat we hier realistisch over zijn. De meeste mensen denken dat legaliseren goedkeuring is, maar het kan een manier zijn om er mee om te gaan, het te organiseren en het veiliger te maken. Prostitutie is niet slecht; het is alleen slecht als het tegen je wil wordt gedaan. De meeste vrouwen nemen deze beslissing zelf."

Vandaag de dag wordt de PIC gerund door (ex)sekswerkers, en geeft het informatie aan ongeveer 22.000 bezoekers per jaar.
Bezoekers aan het PIC kunnen ook boeken over de rosse buurt en sekswerken vinden die zowel in het Nederlands als in het Engels zijn geschreven. Het PIC geeft lezingen en presentaties over sekswerk en andere sekswerk gerelateerde onderwerpen.

Het PIC werkt als een non-profit organisatie. Het ontvangt geen overheidssubsidies en heeft het in de loop der jaren slechts met grote moeite overleefd.
De doelstellingen van de PIC zijn echter van belang gebleken voor zowel sekswerkers, hun klanten, Amsterdammers als bezoekers van het gebied.

Meer informatie? Ga dan naar de website van het P.I.C.




Even wat info vooraf

 Wat ontzettend fijn dat jullie je weg hebben gevonden naar mijn nieuwe blog.
Onder de hashtag #Levenvaneensekswerker, kun je op diverse social media al posts van me terug vinden.

Deze blog is een onderdeel van het media-platform dat ik aan het opzetten ben samen met bevriende collega's.
Een platform om nu eens de echte verhalen uit de sekswerk branche te laten zien.

Dit wil ik gaan doen door middel van persoonlijke verhalen over mijn loopbaan als sekswerker (sinds 2001). Mijn 20-jarig jubileum komt er aan en dat leek me een goed moment om al mijn belevenissen op te gaan schrijven en met jullie te delen.

Maar ook door gesprekken met collega's uit alle branches binnen het sekswerk, exploitanten van privehuizen, sexclubs, raambordelen, massagesalons, sm-studio's. Medewerkers van de diverse sekswerk-, hulp- en gezondheids-organisaties die ons land rijk is
Ook lijkt het me enorm interessant om mensen te spreken die in hun dagelijkse leven bezig zijn met seks in de breedste vorm.

Wat voor mij ook belangrijk is, de huidige politieke koers omtrent sekswerk en onze bondgenoten hierin.

Je begrijpt... Er is een hoop te vertellen en ik hoop dat jullie me met veel plezier blijven volgen!